Przypomnij sobie jak to było na początku – chciałaś wolności, niezależności, życia na własnych zasadach.

A tu klops. Biznes się nie rozwija, kariera stoi w miejscu i nic nie zapowiada, żeby miało się to niedługo zmienić.

Teorię masz opanowaną do perfekcji, więc powinno to wszystko funkcjonować, a jednak…
efektów nie widać.

Robisz krok do przodu i dwa do tyłu, bo nie możesz pewnych rzeczy przeskoczyć.
Blokuje Cię, że trzeba się przygotować lub wystawić pod ocenę… 

Jeżeli kręcisz się w kółko i Twój biznes lub kariera stoją w miejscu, tylko dlatego, że boisz się wykonać pewne działania to (heloł!) czas coś z tym zrobić.

Nie ma sensu z tym dłużej zwlekać, bo w końcu zabraknie Ci siły i pieniędzy.

Potrzebujesz wyzbyć się szkodliwych myśli nastawionych na strach i zagrożenia oraz przeprogramować podświadomy schemat, który hamuje Twój rozwój.

Tylko wtedy będziesz mogła z lekkością realizować swoje cele i już teraz wprowadzać zmiany, które poprawią Twoją zawodową przyszłość.

Napisano już chyba setki książek na temat związku pomiędzy nastawieniem a finansami.

Mimo to wiele ludzi nadal łudzi się, że jedynym sposobem, by zarobić pieniądze jest ciężka praca. Wielu z nich posiada naprawdę ogromną wiedzę na temat sprzedaży i marketingu, ale mimo wszystko nie potrafią wyjść ponad pewien poziom przychodów.

Spójrz jak to wygląda u Ciebie.

Czy kiedy trzeba wycenić swoje produkty zaniżasz cenę, w obawie, że “może jednak to nie jest aż tak dobre?”.
A kiedy masz przedstawić swoją ofertę lub sprzedać jakiś produkt, to zaciska Ci się gardło na myśl “co oni sobie pomyślą”?

W każdym z tych momentów automatycznie spada Twoja energia, a to wpływa na poziom Twojej sprzedaży.

Pozwól, że opowiem Ci pewną historię.

Jako młoda dziewczyna pracowałam jako akwizytorka (nie jestem z tego szczególnie dumna). Moim zadaniem było sprzedawanie ludziom perfum na ulicy.

Nienawidziłam tego robić. Zwłaszcza w swoim miejscu zamieszkania. Uważałam bowiem, że jest to “teren kompletnie przeorany”. Ilekroć musiałam “wyjść na ulicę” w swoim własnym mieście, wracałam ze słabym wynikiem.

Kiedyś jednak pojechałam w zupełnie “dziewiczy teren”. I w zaledwie 2 godziny wyprzedałam cały towar.

Czy wiesz, co różniło te dwie sytuacje?

Tak, zgadłaś.

Moje nastawienie.

I mimo, że (jak się później okazało) ten teren wcale nie był “dziewiczy” (dwa dni wcześniej była tam grupa innych akwizytorów), nie przeszkodziło mi to w tym, by zrobić tam świetny wynik. Bo miałam odpowiednie nastawienie.

Zadaj więc sobie pytanie: czy stać Cię na to, by tracić pieniądze, które mogłabyś zarobić, gdybyś miała odpowiednie nastawienie?

To, że nie osiągasz swoich celów to jedno.

Ale to ile złości, frustracji i stresu Cię to kosztuje to drugie.

Napięcie rośnie w Tobie na każdym kroku i niestety bardzo często odbija się na Twojej rodzinie 

Przyznaj się więc sama przed sobą: 

Ile razy postawiłaś pracę na pierwszym miejscu i wysłałaś dziecko z glutem do przedszkola, bo nie miałaś wyboru?
Ile razy straciłaś panowanie nad sobą i nawrzeszczałaś na dzieci, bo nie mogłaś wytrzymać, że rozwalają Ci plan działania?
Ile razy wściekałaś się na partnera, że wszystko jest na Twojej głowie, że w niczym Ci nie pomaga i że ze wszystkim musisz radzić sobie sama? 

Wiem, że rodzina jest dla Ciebie naprawdę ważna i że wcale nie chciałaś, żeby to tak wyglądało.
Chciałaś więcej szczęścia, radości i spokoju. A tymczasem ciągle jest złość, żal i rozczarowanie.

Nie masz czasu, by być na 100% z rodziną, bo ciągle musisz coś nadganiać.
Nie masz siły, by sprostać oczekiwaniom, bo ich ilość po prostu Cię przygniata.
Ciągła presja i pośpiech wykańczają Cię psychicznie.
Wszystko w Tobie kipi i emocje biorą górę.

Jednak nie musisz się już na to dłużej zgadzać. 

Pamiętasz schemat?

Twoje nastawienie wpływa na Twoje emocje, a Twoje emocje na Twoje zachowanie. 

Zacznij więc od siebie. Podejmij decyzję, że zmienisz nastawienie, a wpłyniesz też na swoje emocje.
Nie znaczy to, że nie będziesz się złościć. Nie ma co się oszukiwać. To niemożliwe.
Ale zamiast robić sobie wyrzuty, że znowu puściły Ci nerwy, nauczysz się zarządzać swoimi emocjami, tak by nie ranić innych i siebie.

Pamiętaj, że Twoje nastawienie przekłada się bezpośrednio na Twoich bliskich. Na Twojego partnera i Twoje dzieci, które obserwując sfrustrowaną mamę uczą się, że życie jest ciężkie, konflikty rozwiązuje się krzykiem, a praca to jedna wielka mordęga.

Czy tego właśnie dla nich chcesz?

Ty wiesz, że jesteś w stanie zrobić naprawdę dużo.
Nie boisz się ciężkiej pracy i nie tolerujesz podejścia “po łebkach”.

Jesteś dumna, gdy robisz coś na maxa, bo wtedy wiesz, że zasłużyłaś, że wykonałaś kawał dobrej roboty. Potrafisz poświęcić naprawdę wiele, żeby dojść do tego, do czego chciałbyś dojść.

Ma to jednak swoje ciemne strony.

Zaniedbujesz bowiem swoje zdrowie i zapominasz o odpoczynku. Nie umiesz powiedzieć sobie dość i bardzo często dopiero choroba, przeziębienie czy ból głowy zatrzymują Cię w łóżku.

Nawet gdy jesteś na urlopie nie potrafisz odpoczywać, bo myślami nadal pozostajesz w pracy.

Stres i zmęczenie dopadają Cię na każdym kroku: nie możesz spać, bo myśli kotłują Ci się w głowie, nie możesz jeść, bo masz zaciśnięty żołądek.

Wiesz, że się niszczysz, ale pchasz dalej do przodu, bo wierzysz, że kiedy wreszcie osiągniesz sukces, to będziesz miała czas i w końcu odpoczniesz.

A co jeśli to “kiedyś” wcale nie nastąpi?

A co jeśli w pogoni za króliczkiem poświęcisz własne zdrowie i najlepsze lata swojego życia?

Czas, żebyś zrozumiała, że nie musisz tak pędzić i poświęcać swojego zdrowia.
Nie musisz się zarzynać, żeby osiągać lepsze wyniki.

Prawdę mówiąc, im bardziej ciśniesz, tym gorsze są Twoje efekty. Wynika to z czystej biologii.
Im więcej stresu w życiu, tym gorzej działają struktury mózgu odpowiedzialne za kreatywność i tym gorsze są Twoje rozwiązania.

Jeżeli więc chcesz mieć świetne pomysły, które wygenerują Ci upragnione efekty, to potrzebujesz porzucić stary sposób myślenia. Musisz odpuścić, żeby mieć luz w głowie i przestrzeń na własną kreatywność.

Zauważ, że najlepsze pomysły przychodzą, gdy jesteś rozluźniona: na spacerze, pod prysznicem lub gdy po prostu myślisz o czymś zupełnie innym.

Zastanów się więc: Czy wolisz dalej się zajeżdżać, kisić się w tej ciągłej nerwówce i niszczyć swoje zdrowie? Czy lepiej jednak odpuścić, zmienić nastawienie i zacząć tworzyć genialne rozwiązania?

Wybór należy do Ciebie.

Za każdym razem kiedy się starasz, kiedy tak bardzo chcesz coś osiągnąć, a jednak nie do końca Ci to wychodzi, podkopuje to Twoje poczucie własnej wartości.

Tak bardzo przywiązujesz wagę do wyników, że każde niepowodzenie uderza bezpośrednio w Ciebie.

Przestajesz wierzyć w siebie, w swój rozwój, w swoje możliwości i działania. Zaczynasz się zastanawiać, czy to co robisz w ogóle ma jeszcze jakiś sens. 

Czujesz się zawiedziona, zawstydzona i rozczarowana sobą. 

Tracisz odwagę, aby rozwijać nowe pomysły i nie potrafisz ruszyć z miejsca, bo boisz się, że Ci się nie uda.

Najgorsze jest jednak to, że powoli zaczynasz tracić jedyną rzecz, na która zawsze mogłaś liczyć: wiarę, że masz ten cały “potencjał”.

Bez względu na to, jak mocno zachwiała się Twoja wiara oraz jak duży masz teraz kryzys poczucia własnej wartości, to nadal możesz coś dla siebie zrobić.

Możesz uwolnić się od głowy pełnej obaw, blokad i negatywnych myśli, które hamują Twoje działania.
Możesz odzyskać spokój, tworzyć z lekkością i czuć dumę, że to co robisz ma głęboki sens.

Pamiętaj, że Twój świat zewnętrzny jest odbiciem Twojego nastawienia.
Jeżeli nie wszystko układa się na zewnątrz, to znak, że nie wszystko jest w porządku wewnątrz.

Możesz w to wierzyć lub nie, ale chociaż spróbuj.

Wyniki w końcu zaczną mówić same za siebie.

Jako mała dziewczynka byłam dumą swojej rodziny: wzorowa uczennica, zawsze przygotowana i do tego strasznie odpowiedzialna, jak na swój wiek.

Każdy powtarzał: “Ona to sobie w życiu poradzi”.

Więc skoro tak mówili, to chciałam temu sprostać i bardzo się starałam, by dorównać oczekiwaniom.

Niestety życie miało dla mnie inny scenariusz i na każdym kroku testowało, czy dam radę.

Jako dorosła kobieta łapałam się wielu prac, które obiecywały awanse i pieniądze. Nigdy jednak nie mogłam ich osiągnąć.

Patrzyłam z zazdrością na sukcesy innych i zastanawiałam się: “Co jest ze mną nie tak?”. Nie rozumiałam, dlaczego mimo, iż tak bardzo chcę, ciągle mi nie wychodzi.

Myślałam, że za mało się staram, że powinnam robić szybciej i więcej. Szukałam więc sposobów, by zwiększyć efektywność. Prowadziłam różne planery i dzienniki, zapisywałam inspirujące cytaty i nawyki ludzi sukcesu.

Ale to wszystko nie pomagało…

Byłam załamana. Myślałam, że wszyscy się pomylili i wcale sobie nie poradzę, bo tak naprawdę jestem…

…nieudacznikiem. 

Kiedy urodziły się moje dzieci, chaos stał się jeszcze większy i miałam wrażenie, że niczego już nie ogarniam. Byłam zmęczona, nie miałam czasu i energii, a tak bardzo chciałam jeszcze coś osiągnąć.

Denerwowałam się, że wszystko jest na mojej głowie, a ja z niczym sobie nie radzę. Narastała we mnie coraz większa frustracja i złość.

Gdy pewnego dnia nawrzeszczałam na moja dwuletnią córeczkę, bez żadnego większego powodu, usłyszałam od męża coś, co po prostu wbiło mnie w podłogę… 

Spojrzał na mnie rozczarowany i powiedział, że “zachowuję się jak moja matka”. 

Poczułam, jakby ktoś dał mi prosto w twarz. 

Wiedziałam jednak, że ma rację, że zachowuję się na fair i że muszę coś z tym zrobić.

Traf chciał, że akurat w tym czasie wpadła mi w ręce informacja o studiach z coachingu. Pomyślałam, że może to jest to, że to mi pomoże i rozwiąże mój problem.

Długo się wahałam, czy się zapisać, bo cena była dla mnie zaporowa, ale zdecydowałam się zaryzykować.

I jak się okazało, była to bardzo dobra decyzja…

Już po pierwszych zajęciach zaczęło rozjaśniać mi się w głowie, a każde kolejne spotkanie, jakby budziło mnie ze snu. Zaczęłam coraz więcej rozumieć i widziałam, jak łączą mi się w głowie poszczególne kropki.

Dotarło do mnie, że wiele z tego co mnie spotkało, właściwie zrobiłam sobie sama. I z jednej strony byłam na siebie wściekła, że na to pozwoliłam, ale z drugiej, byłam niesamowicie wdzięczna, że w końcu wiem, jak z tego wyjść.

Wszystko ułożyło się w jedną całość, tak jakby ktoś włożył mi do ręki brakujący puzzel.

Okazało się bowiem, że najwybitniejsi specjaliści zajmujący się ludzkim umysłem: psychiatrzy, psycholodzy, czy nauczyciele duchowi zawsze wskazują na jeden wspólny mianownik:

poczucie własnej wartości

Cała esencja zawarta była dosłownie w tych trzech słowach. 

Pomyślałam sobie: “No jasne, przecież ciągle wokół tego krążyłam.”

W końcu zrozumiałam, że nie da się utrzymać odpowiedniego nastawienia, jeżeli nie czujemy się dobrze sami ze sobą. Stało się dla mnie jasne, że poczucie niedowartościowania, ograniczenia i braku powodują, że naszym życiem notorycznie rządzi strach.

A bez wątpienia jest to najsilniejszy z naszych nieświadomych programów.

Zebrałam więc całą tą wiedzę, połączyłam ją w jeden spójny system i zaczęłam go stosować na sobie.

Efekty przerosły moje najśmielsze oczekiwania.

W końcu poczułam prawdziwą niezależność.

Nie wiem jakie są Twoje powody, żeby osiągać efekty i pracować nad własną niezależnością, ale dla mnie sprawa jest jasna:

Chcę tworzyć i działać z lekkością, by móc cieszyć się wolnością i mieć czas w życiu na to, co kocham i na to, co dla mnie naprawdę ważne.

I to beż żadnych ograniczeń.

A już na pewno bez ograniczeń mojego umysłu 😉

Mówiąc prościej: najbardziej interesuje nas to, co dotyczy nas samych. 

A to oznacza, że każdą sytuację, każde zdarzenie, które spotyka nas w życiu interpretujemy patrząc na nie przez pryzmat siebie.

Widzisz, ludzie lubią czuć się ważni i wyjątkowi – jest to jedna z naszych pierwotnych potrzeb – dlatego nieświadomie skupiamy się na informacjach, które dotyczą właśnie nas samych.

Naukowcy odkryli, że jest nawet specjalnie wyodrębniony obszar w mózgu, który odpowiada za tego typu nastawienie – tak zwane ciało prążkowane.

Tak więc, czy chcemy, czy nie, jesteśmy dla siebie najważniejsi. Tak zostaliśmy zaprojektowani.

A co by było gdyby Twoja potrzeba bycia ważną i docenianą została wreszcie zaspokojona?

No właśnie.

Właśnie wtedy zadziałaby się magia, bo byłabyś w stanie wykorzystać swój pełny potencjał.

„No dobra, przekonałaś mnie. Rozumiem, że nastawienie jest ważne i że jest ono silnie związane z poczuciem własnej wartości. Rozumiem też, że to właśnie nad tym powinnam pracować. Ale powiedz mi, w jaki sposób to zrobić?”

To bardzo dobre pytanie.

Widzisz, tak jak Ci pisałam, znalazłam pewne wspólne cechy, pewne punkty styku we wszystkich przestudiowanych przeze mnie teoriach. Zebrałam je i stworzyłam z nich jeden spójny system.

A że lubię proste, szybkie i konkretne rozwiązania, to wybrałam samą esencję.

Oczywiście nie mówię, że u każdego zadziała to tak samo.

W zależności od doświadczeń i punktu z jakiego zaczynasz, może to trwać krócej lub dłużej. Ale jeśli zastosujesz ten system u siebie, to z pewnością zobaczysz wymierne efekty (miałam klientki, które widziały rezultaty już nawet po 1 sesji). 

Więc, jak wygląda ten system?

Jeżeli chcesz w życiu coś zmienić, to najpierw musisz wiedzieć, co konkretnie chcesz zmienić. Inaczej będziesz szarpać się na wszystkie strony, niczym lis, który wpadł w ręce kłusowników.

Dlatego pierwszy etap to rozpoznanie własnych mechanizmów i schematów.

Musisz wiedzieć, które obszary Twojej samooceny są zaniżone oraz jakimi strategiami nieświadomie to rekompensujesz. Tylko wtedy będziesz mogła powstrzymać swoje automatyczne reakcje i zacząć świadomie nimi zarządzać.

Jeżeli nauczysz się rozpoznawać, w jaki sposób myślisz i zachowujesz się w określonych sytuacjach, to będziesz mogła zdecydować o swoich dalszych reakcjach.

A to oznacza, że przestaniesz powtarzać wciąż te same błędy i z pełną odpowiedzialnością przejmiesz ster nad swoim życiem.

Następnym etapem jest akceptacja. Jest to fundamentalny krok na drodze do prawidłowego poczucia własnej wartości.

I choć większość z nas ma w sobie coś, czego nie lubi, co go drażni i czego chciałoby się pozbyć, to ważne jest, by nauczyć się to akceptować.

W przeciwnym wypadku zachowujesz się jak mucha, która wpadła w sieć pająka i z każdym szarpnięciem coraz bardziej się wplątuje. Chciałaby sobie pomóc, ale niestety coraz bardziej sobie utrudnia.

Podobnie jest z nami.

Kiedy negujesz rzeczywistość nieświadomie wyzwalasz mechanizmy obronne, które podsycają Twój strach i paraliżują działanie. Dlatego nie jesteś w stanie wyplątać się z zaistniałej sytuacji.

Potrzebujesz więc przestać walczyć z rzeczywistością, zaufać swoim możliwościom i dopiero wtedy całą swoją uwagę skierować na rozwiązanie.

Każdego dnia do naszego mózgu dociera około 100 miliardów bitów informacji na sekundę, ale nasz świadomy umysł może przetworzyć zaledwie ułamek z nich (około 20 do 120 bitów!).

Oznacza to, że w większości naszych działań sterują nami nieświadome programy.

Około 70% z nich, to programy ograniczające, które powodują, że nieświadomie sabotujesz swoje działania.

Zanim osiągniesz 17 lat, słyszysz słowa “nie możesz” średnio 150 000 razy. Nie ma się więc, co dziwić, że tak trudno Ci teraz uwierzyć w siebie.

Kiedy przez długi czas myślisz o jakiejś rzeczy w określony sposób, to w końcu wchodzi Ci to w nawyk myślowy. A taki ciągle powtarzany nawyk staje się Twoim przekonaniem.

Oznacza to, że Twoje nieświadome programy oparte są o Twoje przekonania. A jeśli są to przekonania dotyczące bezpośrednio Ciebie, to (już pewnie się domyślasz) stają się one wyjątkowo silne.

Dlatego, żeby poczuć się w pełni wartościowa i wpłynąć na swoje zachowania, musisz zmienić swoje ograniczające przekonania.

A w szczególności przekonania o sobie samej.

Zabrakło by mi palców, gdybym chciała zliczyć, ile razy słyszałam stwierdzenie: “ja to wiem, ale tego nie czuję”.

Wiele kobiet, które zaczyna pracować nad własnym rozwojem potrafi naprawdę wiele przyjąć na logikę. Problem polega na tym, że nie zawsze idą za tym uczucia.

Skąd się to bierze?

Odpowiedź jest prosta: mamy bowiem dwa umysły (racjonalny i emocjonalny).

I to nie w sensie metaforycznym, ale w sensie dosłownym.

W większości sytuacji umysły te doskonale ze sobą współpracują, ale gdy ogarnia nas fala namiętności lub poczucie zagrożenia, to równowaga ta przestaje istnieć i przewagę zdobywa umysł emocjonalny.

Dlatego tak często pomimo iż “wiesz”, nie potrafisz tego “poczuć” i odpowiednio się zachować.

Potrzebujesz więc nauczyć się integrować to, co “wiesz i rozumiesz”, z tym co “czujesz”. Wtedy będziesz w stanie świadomie zarządzać swoimi emocjami, no i oczywiście sobą.

Powiedzmy sobie szczerze: nie wystarczy tylko pozytywnie myśleć, a potem siedzieć i czekać, aż coś do nas spłynie. Trzeba też zacząć działać.

Nasz mózg najszybciej uczy się przez doświadczenia, ponieważ to one pozostawiają w nim trwałe ślady neuronalne.

Z każdym powtórzonym doświadczeniem te ślady są coraz głębsze. A im głębsze ślady, tym mocniej wierzysz w swoje przekonania dotyczące tego doświadczenia.

I tu koło się zamyka.

Aby trwale wzmocnić poczucie własnej wartości nie wystarczy tylko myśleć o sobie, jak o osobie wartościowej, trzeba się też tak zachowywać i doświadczać tego w swoim życiu.

A kiedy już to wiesz, czujesz i doświadczasz, to wtedy nie ma dla Ciebie ograniczeń, bo przestaje Tobą rządzić strach i odkrywasz swój pełny potencjał.

“Ok Iwona, wszystko to rozumiem. Ale tego jest tak dużo, że nie wiem jak się za to zabrać. Przecież to zajmie wieki!.”

Być może w tym momencie przeraża Cię ogrom działań, które trzeba wykonać, żeby wzmocnić poczucie własnej wartości i zmienić nastawienie.

Możesz też obawiać się, że sobie nie poradzisz, że to ciężka praca, która zajmie kupę czasu.

Ja sama potrzebowałam około 10 lat, żeby do tego wszystkiego dojść.

Ale zauważ: u Ciebie nie musi to trwać aż tak długo.

Nie musisz być z tym wszystkim sama, szukać po omacku i błądzić, jak dziecko we mgle. Możesz skorzystać z mojego doświadczenia, sprawdzonego systemu, który działa i znacznie przyśpieszyć ten proces.

I tak. To wymaga czasu.

Nie ma się co oszukiwać.

Nie zmienisz w 5 minut schematów, które budowały się w Twoim umyśle przez lata.

Ale pamiętaj, cokolwiek zrobisz, czas i tak upłynie.

Możesz dalej żyć tak jak żyjesz, robić to co robisz, patrzeć jak czas mija i ucieka Ci przez palce. Za 5 lat spojrzysz na swoje życie i stwierdzisz: wszystko jest takie same (albo nawet i gorsze!).

Możesz też zacząć działać i krok po kroku zmieniać swoją przyszłość. Zanim się obejrzysz minie 5 lat, a Ty obudzisz się w nowej lepszej rzeczywistości. 

Cokolwiek zdecydujesz, pamiętaj o ZŁOTEJ ZASADZIE:

Twoje wyniki zależą od Twojego zachowania, a Twoje zachowanie od Twojego nastawienia.

Zresztą, nie musisz wierzyć mi na słowo.

Zobacz sama, co mówią kobiety, które już tego doświadczyły